Geoptimaliseerde toepassing van meerlagige rotorstators bij het floateren van fijnkorrelige mineralen

Een grafietmijn kampte met problemen van lage flotatie-efficiëntie en hoog reagentieverbruik van fijnkorrelig grafiet, en de traditionele rotor en stator van de flotatiemachine konden geen effectieve botsing tussen fijnkorrelige mineralen en bellen bewerkstelligen.

Er werd een fijnkorrelige flotatiemachine met hoge turbulentie en een meerlaagse waaier-statorstructuur toegepast, en de lay-out van de rotor en stator werd geoptimaliseerd door middel van CFD-simulatie, zodat de turbulente energie-dissipatiesnelheid in het waaiervlak toenam van de traditionele 20 m²/s³ tot een gemiddelde van 120 m²/s³, waardoor de botsingsefficiëntie tussen fijnkorrelige mineralen en bellen werd verbeterd.

Na toepassing steeg de cumulatieve terugwinningsgraad van fijnkorrelig grafiet met 28%, de flotatiesnelheid nam toe met 1,3 keer, en het reagentieverbruik daalde met 30%, waardoor het probleem van de flotatie van fijnkorrelige mineralen effectief werd opgelost.